Halo almal.
Nunukie – al wat ek kan sê is: YOU GO GIRL. Dis die attitude daai. Maklik gesê ek weet. Sterkte vir jou dol dagie.
Meisiekind – ek is baie bly hy verstaan. Dis darem minder stress op jou en dis wonderlik.
Aan ons kant gaan dit fisies baie goed, afskeiding is weg & verder voel ek fisies goed. Emosineel gaan dit maar sukkel sukkel.
Oor Meisiekind se vraag van vroeer oor van vir mense vertel. Siende dat daar in die verlede so baie negatiewe kritiek gelewer is deur die skoonfamielie het ons besluit ons hou die hele IVF ding net tussen ons. Ons moes natuurlik vir my baas vertel omdat ek kort kort moes dr toe gaan. Ons het hom baie mooi gevra om asb dit stil te hou & nie vir iemand te vertel nie om rede die kritiek in die verlede. Wel vrydag aand (ons het mos die embrois saterdag terug gesit) kry ek n boodskap van my skoonsuster wat sy ons soveel sterkte toewens. Ombliklik het ons geweet my baas (baie ingewikkeld is my skoonsuster se man) het vir haar gesê. Dit was ook net soos ons gedink het n kwesie van tyd toe weet die hele familie en elke jan raap en sy maat.
Ek is so hartseer, kwaad en teleurgesteld. Ek het weereens n fout gemaak en gedink ek kan iemand vertrou. Ek weet dis simpel maar hierdie hele ivf ding is vir ons BAIE privaat. Dis iets wonderlik wat n man en n vrou saam beleef. Ek wou nie gehad het tot die buurvrou moes geweet het nie. Die ergste is hoe meer mense weet hoe meer sterkies word aangelas. Ek praat op die oomblik met niemand in my skoonfamilie nie. Ek’s net “down”. Ek probeer so hard om positief te bly. Ek en my man het maar gister aand besluit as alles oor en verby is gaan ek maar bedank en ander werk soek. Mens kan nie so werk waar n mens se eie privaatheid nie gerespekteer word nie. Ek is jammer ek pak hieraf tussen julle, dis nie die plek of tyd nie. Ek weet. Ek probeer net die positiewe attitude weer terug kry en weer happy raak oor die hele ivf ding.