Re:Enige iemand sukses met vrugbaarheidspille?

Tatta almal, gesels more weer

Jooste, ek swot grondslagfase onderwys, ek weet ek weet, mense se ek is mal, kinders is stout en daar is nie veel geld nie, maar na my laaste MC het ek besluit ek is moeg om 'n ander man ryk te maak en elke dag sleg behandel te word en niks uit my werk te kry nie, nou wil ek doen wat ek wil doen. As ek nie my eie kind kan he nie, sal ek ander s'n groot maak en kyk nou, in my derde semester, amper 14 modules agter die rug en swanger. Ek het werk verander baie rustiger en minder styf en stresvol as die een wat ek gehad het en op die oomblik werk alles net goed vir my. Dis iets wat ek lankal wou doen, nog net altyd vol verskonings gewees. Nou kan ek nie glo ek het so lank gewag nie.

Girls, ek groet nou. Julle moet 'n lieflike middag he.

Jooste glad nie ek sal eerder nie se wat ek al gedoen het nie paar mal goed wat my man se kop laat skud het. En ja die feit dat jy absoluut GEEN beheer het nie. Maak dit moeilik!!!!

Ok ek gaan more 9 uur toets maar wonder of ek nie dalk vanaand op n stokki moet piepie nie? Ja ja ek is een van daardie mense wat op stokkies piepie vir niks! Dis moeilik ok! Ek dink dis n addiction.

Ok, ek is nou net te lui en te moeg om te werk, wil nou net huis toe en gaan slaap, maar moet nog vanaand vir my man se nig gaan kuier in hospitaal (knieg operasie en sy kom van ver) en ek moet nog bietjie leer.

Jooste, ek lees nou jou inskrywing en dit is presies hoe ek gevoel het. My eerste MC was nie vir my so erg nie, want ek het aanvaar dit gebeur gereeld, maar na die tweede het ek al hierdie vrae gehad en daar was niemand wat dit kon antwoord nie. Ek het al hierdie emosies gehad, maar dit was niemand se skuld nie en ek kon dit op niemand uithaal nie. En ja wanneer jy weer swanger word, glo my, al wat jy kan doen is bid en hoop. Bid en hoop jy het die regte dr wat jou van die begin af sal reg diagnoseer sou daar probleme kom en bid en hoop baba is gesond en normaal.

Hierdie swangerskap van my het ook met dreigende miskraam begin op 6 weke, my FS het my reg behandel en my elke twee weke gesien en ek dank die Vader elke dag daarvoor. Jy bid so baie, jy bid voor jy die toilet besoek dat daar nie bloed sal wees nie, as jy klaar daar was, bid jy dankie dat daar niks bloed was nie, jy bid vir elke krampie wat jy het en selfs wanneer daar 'n dag verbygaan waar jy nie 'n krampie gehad het nie.

Maar as ek terug kyk na my MC's en my omstandighede toe, weet ek dit was nie die regte tyd nie, daar was te veel aan die gang. Nou kan ek net op my en baba fokus. So ek glo God het geweet wat Hy doen.

My punt is eintlik, daar is soveel vra, maar nie noodwendig antwoorde nie. Mens maak eventueel vrede daarmee en dit doen elkeen op sy eie tyd, en jy bly op jou kniee en bid, want op die ou einde van die dag is dit al wat jy kan doen. Mens verstaan dit dalk nie vandag nie. Ek glo ook dit is waarom daar FS'e ens is om ons te help, want ons kan nie alles altyd onsself doen nie.

Dis soos Hexy altyd se, om swanger te wees is om geloof te he, jy kan dit nie sien nie, maar jy glo, bid en vertrou alles is ok.

Ek verstaan hoe julle voel, die onsekerheid is die ergste, maar hou moed, eventueel val alles in plek soos dit moet wees.

Toemaar Jooste ek dink al daai gedagtes en vrae het al so deur elkeen wat ttc se kop gegaan. Ons sal seker dit nooit verstaan nie.

Nykie hoe laat gaan jy toets?
Anje...wat swot jy?

Nykie - jy sal 'n ander storie se as jy sien hoe ek sommige maande as AF opdaag 'n regte depro slaan. OF...soms raak ek so kwaad dat ek op een plek staan en trippel en baie hard skreeu (okay...nou weet almal amptelik ek is mal! )

Die ding is net: daar is NIKS wat 'n mens kan doen as jy nie swanger raak nie. Ja ja...ek weet van FS besoeke en operasies en IUI en IVF en alles...maar op die ou einde is daar Iemand anders wat daaroor beslis en dit is nie regtig in enige iemand se hande buiten Syne nie. Dit is soms wat my so kwaad maak vir my Skepper. Ek het net nou die dag vir Hom gevra waarom hy soms vir mense wat hulle kinders mishandel die voorreg gee om swanger te raak en dan vir ander wat elke dag hunker na 'n gesin nie die voorreg gee nie. My geloof se vir my dat alles 'n "rede" het en dat niks "toevallig" gebeur nie. Maar dit voel vir my asof daar geen rede kan wees wat so iets kan verduidelik nie.

Hmm...ek dink nou net....'n rede kan dalk wees dat God wil he daardie spesifieke kind moet deur daardie spesifieke ouers grootgemaak word, want daar is sekere dinge daardie kind eendag gaan moet doen. En..dat daardie kind dit net sal kan doen as hy deur daardie ouers grootgemaak is en sy karakter so gevorm is. MAAR...dan is my teenvraag. As 'n mishandelde kind nou nie 'n byvoorbeeld 'n kampvegter teen dit word as hy volwasse is en 'n tehuis oopmaak vir sulke kinders nie, maar SELF sy eie kinders mishandel....wat is die REDE??

Okay - nou raak ek vir myself te diep...