Sjoe ek kan ook nie vir lank weg wees nie, dan is hier 100 posts!! LOL
Kwaaitjie, ek is bly om te hoor dinge gaan soveel beter by die skool. Bipoler is 'n ergelike siekte, ons het dit nie in ons familie nie, maar my een vriendin se ma het dit erg, en dis sooo moeilik om saam met so iemand saam te leef.
Jy brei nie veel uit oor jou vorige huwelik nie, ek neem aan dit was rof, is sooo bly jy is nou saam met iemand wonderliks!
Hasie, hehe, lekker lag en nou vir daai tand wat so verdwyn! Lyk my Riley gaan genuine heel laaste 'n tand kry, ek sien regtig nog niks van tanne nie
Sy het soos gewoonlik by die skool haarself beseer, sy het haar neus teen die speelgoedboks flenters gestamp!, Ooo sy is 'n rowwe Jack! Gelukkig is die nues nou gesond, want hulle het fotodag by die skool Vrydag!
Ek moet nog eers gewoond raak aan die nuwe site?????? Alles voel vir my bietjie vreemd!!
Sal bietjie begin julle karma knoppies druk!
Ok, geboorte:
Ek het ook mos lank geworstel met die hele normaal vs. keiser.
Kyk ek was nooit van plan om heeltemal natuurlik te gaan nie, as ek normaal sou kraam sou dit altyd met 'n pynstillertjie of twee wees.
So het ek gewik en geweeg vir maande, en my gynae het hard probeer om my te kry om natuurlik te gaan.
Ek dink al wat my op die ou einde van die dag laat besluit het op keiser, was my linkerbrein metaliteit van ek wil alles in my lewe beplan. Ek wou weet wanneer Riley arriveer ens. Ek was bang niks lyk dieselfde meer daaronder nie, al die usual stories.
Nou kyk ek terug:
Daar was niks fout met die keiser nie. Maar as ek kom terugaan sou ek seker normaal wou probeer. Dis nie dat ek spyt is nie, maar die keiser het vir my vreeslik onwerklik gevoel en dit was so vinnig verby!! Ek het amper gevoel ek is nie 100% deel van die hele gebeurtenis nie. Miskien sou ek met normaal meer deel wees en sou dit meer spesiaal gevoel het?? Ek weet ook nie.
As daar 'n volgende babatjie sou wees, weet ek nie, miskien sal ek normaal probeer indien moontlik??