Hello julle
Ek lewe darem nog. Jammer ek was so stil.
Dit gaan nie vreeslik goed met my op die oomblik nie. Ek is op die oomblik in een moewiese geveg betrokke met my skoonfamilie. Ek weier om weer jammer te se as ek niks gedoen het nie.... dis afbrekend om heeltyd jammer te se net om die vrede te bewaar...
Dis 'n lang storie.. baie lank. En my man is nie eens hier nie...(alhoewel hulle om mooi ingelig het via 'n foonoproep Afghanistan toe oor wat ek alles gedoen he)
Kimi,, miskien het ek nou die dag 'n voorbode gehad toe ek nie eens uit die bed wou opstaan nie?!?!

Ek het dringend raad nodig, want hierdie mense is besig om my mal te maak.. geniune.. Ek oorweeg dit om 'n sielkundige te gaan sien, om te hoor hoe ek met hierdie mense moet cope....en of ek hulle eenvoudig net uit my lewe moet sny....
A is ook snotneus.. was een dag by die speelgroepie, nou het hy 'n moewiese verkoue, en 10 x so erg seperation anxiety. Hy klou aan my soos 'n bosluis op ons hond...
Delucey, ek stem saam met Kimi. Ek sou haar eerder na die kleuterskool toe stuur, maar dis nou bygese as sy nie so maklik siek soos alex soek word nie. 'n kind het nog net 'n nies , dan kry hy sommer dubbelle bronchitus...
Dit maak vir my ook meer sin dat Eben ook daar is.
Kimi, hoe gaan dit met die swangerskap? Hoe voel jy? Is dit dieselfde as met Pietertjie? Jammer as jy al gese het, ek het bietjie posts gemis die laaste tyd...
Lekker bly julle..