Hello dames
Verskoon tog dat ek so ongereeld post - net hopeloos te veel hooi op my vurk. En dan gesels julle ook nog oor sulke gewigtige goed.
Jame, ek dink ons almal vra van tyd tot tyd hoekom ons hierdie pad moet stap. Wat belangrik is, is dat ons moet aanhou onsself herinner dat God se plan die regte pad is. Ons sal nooit werklik gelukkig wees as ons buite Sy wil leef nie, al kry ons alles wat ons wil hê. Al verstaan ons nie nou nie, eendag sal ons wel sien hoekom dinge nou juis so moet gebeur. Ek het self vir 'n lang tyd gesukkel met die gedagte dat my seuntjie al hoe ouer raak en daar geen boetie of sussie is nie (en jy weet mos dit help nie dat almal die heel tyd vra daaroor nie). Iewers langs die pad het ek besluit om oor te gee en nie te dink dat my idee van 'n 2 jaar gap die regte ding sou wees nie - wie weet, dalk het hy juis nodig om bietjie langer al my aandag te kry voor hy sal moet deel met nog 'n kind in die huis. Wat ek wel weet is dat ek ongelooflik baie geleer het die laaste 16 maande van TTC. Veral 'n mens se geduld word baie beproef. Ek het lank terug iemand se verduideliking gelees wat sê dat geduld is wanneer jy wag op iets terwyl jy 'n goeie gesindheid (attitude) het. So ek probeer maar altyd myself vra of my gesindheid nog reg is. Daar is eintlik so baie goed wat ek geleer het, dat ek nie eers nou alles kan opnoem nie. Weet net dat ons almal daar deur gaan en dat jy enige tyd hier kan afpak en raad vra.
Wat betref jul PVA, ek is baie bly om te hoor dat julle vir FS #2 ook 'n kans gaan gee indien dinge nie nou uitwerk nie. Dit voel soos die beste besluit wat julle kon neem, nie net om dit so te doen nie, maar ook om vir julle self 'n kort termyn plan op te stel sodat julle min of meer weet wat kom. Ek bid regtig dat dit sal vrugte afwerp (en sterkte vir volgende Vrydag se terugplasing).
Fairychild, sterkte vir die laaste deel van die 2ww - ek hoop ook daai pyne is nie wat jy dink dit is nie.
Wanda, sjoe, dit klink of dit hectic gaan daar by jou. Dankbaar dat julle veilig ander kant uitgekom het. Mens kan maklik vra hoekom moet die goed juis met jou gebeur, maar terselfde tyd voel dit vir my asof die Here juis vir jou wys dat Hy jou beskerm deur dit alles. Dinge kon lelik skeef geloop het, maar jy't ongedeerd hiervan afgekom. Hou vas aan hierdie gedagte wanneer dit voel of dinge te erg raak en herinner jouself dat God by jou sal wees, net soos wat Hy tot nou toe oor jou gewaak het. Sterkte vir jou 2ww ook!
Tinktinkie, dankie vir jou blog links. Het al begin om daar deur te lees. Ek glo ook ov sal gebeur wanneer jou liggaam gereed is, alhoewel vir jou onthalwe hoop ek dis nou binnekort.
Afm, ek is op CD6 vandag. AF het my eintlik baie goed behandel die keer in vergelyking met vorige siklusse op meds. Ek was bang dat AF dalk nie gou sal ophou nie, omdat ek nie enige meds gebruik die siklus nie, maar alles verloop goed sover (wie weet, dalk is dit die Inofolic wat help dat my estrogeen vlakke so mooi saamwerk). Ek is veronderstel om my FS binnekort te gaan sien, maar ek en ML het toe besluit om nog bietjie te wag daarmee. Ons voel dat veral omdat ons nie die laaste siklus kon probeer nie, ons dit nog nie genoeg kans gegee het voor ons ons PVA heroorweeg nie. Vir nou is die plan om te kyk of ek self ov die maand. Indien dit BFN is, of as ek glad nie ov nie, dan gaan ons nog 'n siklus op meds doen (ek het nog 'n voorskrif) voor ons terug gaan na die FS. Natuurlik hoop ek dis nie nodig nie.
Lekker week vir julle almal!